ΟΙ ΔΥΟ ΛΥΚΟΙ




Ένα βράδυ ένας γέρος ινδιάνος της φυλής Τσερόκι, μίλησε στον εγγονό του για τη μάχη που γίνεται μέσα στην ψυχή των ανθρώπων και του είπε:
- Γιέ μου, η μάχη γίνεται ανάμεσα σε δυο λύκους που έχουμε όλοι μέσα μας.
Ο ένας είναι το Κακό. Είναι ο θυμός, η ζήλια, η θλίψη, η απογοήτευση, η απληστία, η αλαζονεία, η ενοχή, η προσβολή, τα ψέματα, η ματαιοδοξία, η υπεροψία, και το εγώ.
Ο άλλος είναι το Καλό. Είναι η χαρά, η ειρήνη, η αγάπη, η ελπίδα, η ηρεμία, η ταπεινοφροσύνη, η ευγένεια, η φιλανθρωπία, η συμπόνια, η γενναιοδωρία, η αλήθεια, η ευσπλαχνία.
Ο εγγονός το σκέφτηκε για ένα λεπτό και μετά ρώτησε τον παππού του:
- Και ποιος λύκος νικάει;
Ο γέρος Ινδιάνος Τσερόκι απάντησε απλά:
"Αυτός που ταΐζεις".






'ΈΝΑ ΈΧΩ ΣΤΟ ΝΟΥ ΜΟΥ''




"Μια μέρα οι τσουκνίδες ρώτησαν την τριανταφυλλιά :
- Κυρά τριανταφυλλιά, δε μας μαθαίνει κι εμάς το μυστικό; Πως φτιάχνεις το τριαντάφυλλο;
- Πολύ απλό ΄ναι το μυστικό μου αδελφές μου τσουκνίδες.Ολάκερο τον χειμώνα δουλεύω με υπομονή, μ΄ εμπιστοσύνη, με αγάπη το χώμα κι ένα μονάχα έχω στο νου μου: "το τριαντάφυλλο".Με δέρνουν οι βροχές,με σουρομαδούν οι άνεμοι, με πλακώνουν τα χιόνια, μα εγώ ένα μονάχα έχω στο νου μου: "το τριαντάφυλλο".Αυτό ΄ναι το μυστικό μου αδελφές μου τσουκνίδες"


"Οδύσσεια"
Ν. ΚΑΖΑΝΤΖΑΚΗΣ





ΚΑΛΛΙΌΠΗ ΑΒΡΑΑΜ ετων 78





(Η γιαγιά της Ε.Λ.ΔΥ.Κ)

Όταν το φοβερό καλοκαίρι τής εισβολής,το κατεχόμενο σήμερα χωριό Λάρνακα τής Λαπήθου παρέμενε μέσα στήν φωτιά τού πολέμου και βοηθούσε ποικιλοτρόπως τούς άνδρες τής ΕΛ.ΔΥ.Κ, πού μάχονταν εναντίον τού "Αττίλα"..μια γιαγιά που έμενε εκεί αρνήθηκε επανειλλημένα όταν τής ζήτησαν να εγκαταλείψει τήν περιοχή λέγοντας :
"Πού να Αφήσω Τούτα τα Παιδιά;
Αν αυτοί οι λεβέντες δέν φοβόνται να πεθάνουν θα φοβηθώ εγώ η παλιόγρια;"
Και πού να πήγαινε ; Παιδιά και εγγόνια της ήταν τα παληκάρια τής ΕΛ.ΔΥ.Κ.Τα παληκάρια πού από πάνω τους πέρασαν οι ερπύστριες τών τουρκικών αρμάτων.Τα παληκάρια πού έκαψαν οι βόμβες τής τουρκικής αεροπορίας.Τα παληκάρια πού κομμάτιασαν οι όλμοι τών βαρβάρων.Λίγο νερό ναί, μπορούσε να κουβαλάει γιά να βρέξουν οι λεβέντες της τα πικρό τους στόμα και το κουβαλούσε.Λίγο ψωμί ναί, μπορούσε να προσφέρει γιά να στυλωθούν οι λεβέντες της στά πόδια τους και το πρόσφερε.Και στο κάτω κάτω ποιά γιαγιά θα εγκατέλειπε τα εγγόνια της στήν φωτιά, γιά να σώσει το σαρκίο της; Ποιά ;;
Η ηρωική γιαγιά τής Ε.Λ.ΔΥ.Κ σκοτώθηκε από μιά βόμβα τού τούρκου εισβολέα, μαζί με 39"εγγόνια" της,39 στρατιώτες μαζί με τη "γιαγιά" τους, ήταν οι τελευταίοι πού έφευγαν από τήν βομβαρδισμένη περιοχή τής ΕΛΔΥΚ.Αξιωματικός χρόνια μετά σε εκπομπή τής τηλεόρασεως, έκλαιγε μέ λυγμούς όταν εξιστορούσε ότι τη "γιαγιά" τήν βρήκαν πανω στούς στρατιώτες, σάν να τούς είχε πάρει αγκαλιά! Κι έτσι τήν έθαψαν.Δίπλα στα νεκρά ''εγγόνια'' της,στο στρατιωτικό κοιμητήριο Λακατάμιας.

ΜΗΧΑΝΗ ΤΟΥ ΧΡΌΝΟΥ





Γυναίκες Ηπειρώτισσες



Γυναίκες Ηπειρώτισσες
μέσα στο χιόνι πάνε
κι οβίδες κουβαλάνε
θεέ μου τι τις πότισες
και δεν αγκομαχάνε
Γυναίκες Ηπειρώτισσες
ξαφνιάσματα της φύσης
εχθρέ γιατί δε ρώτησες
ποιον πας να κατακτήσεις
Γιαννιώτισσες Σουλιώτισσες
ξαφνιάσματα της φύσης
εχθρέ γιατί δε ρώτησες
ποιον πας να κατακτήσεις
Γυναίκες απ’ τα σύνορα
κόρες γριές κυράδες
φωτιά μες τους βοριάδες
εσείς θα είστε σίγουρα
της λευτεριάς μανάδες



https://youtu.be/d-mphLx9sgY






ΝεΟραμα : Για όσες δεν το γνωρίζουν ας το μάθουν !Για να μην Παραμυθιαζονται μονο με ένα λουλούδι.Οι αγώνες μας ήταν και είναι σκληροί!! και μερικές φορές άνισοι και τραγικοί!!Δεν ειμαστε άξιες μόνο για κούκλες η για ένα μπουκέτο λουλούδια αλλά για περισσότερα.Γιατι προσφέρουμε περισσότερα.Γι αυτό κι ειναι ΤΙΜΗ που είμαστε γυναίκες!! Κι αν χρειαστεί θα ξαναδωσουμε το αίμα μας για την πατρίδα το δίκιο και την ελευθερία μας.

Η πλειοψηφία




''Η πλειοψηφία δεν μπορεί νάχη ποτέ το δίκιο με το μέρος της..Ποτέ, τ' ακούτε; Είν' ένα απ' τα κοινωνικά ψεύδη που κάθε ελεύθερα σκεπτόμενος άνθρωπος πρέπει να τινάξη από πάνω του.Από τί αποτελείται σε μια χώρα η πλειονότητα των κατοίκων; Απ' τους έξυπνους ή τους βλάκες;Νομίζω, συμφωνούμε πως βλάκες είν' η μεγάλη μάζα στη γη.Όμως, διάολε, ποτέ και πουθενά δε γίνεται να κυβερνάν οι βλάκες τους έξυπνους! Στοίχημα πως απόψε θάρθουν από δώ όλοι οι μαντατοφόροι της Κόλασης! Θ' ακονίσω όμως την πέννα μου, θα την κάνω φονικό εργαλείο.Θα τήνε βουτήξω σε φαρμάκι -χολή σκέττη- και θα την καρφώσω ίσα στο κρανίο τους! "

Ο ΕΧΘΡΟΣ ΤΟΥ ΛΑΟΥ (ΙΨΕΝ)
(γιατρός Στόκμαν)


Το ευλογημένο καράβι



Πού πας, καραβάκι, με τέτοιον καιρό;
Σε μάχεται η θάλασσα, δεν τη φοβάσαι;
Άνεμοι σφυρίζουν και πέφτει νερό,
πού πας, καραβάκι, με τέτοιον καιρό;

Για χώρα πηγαίνω πολύ μακρινή.
Θα φέξουνε φάροι πολλοί να περάσω.
Βοριάδες, νοτιάδες θα βρω, μα θα φτάσω
με πρίμο αγεράκι, μ’ ακέριο πανί.

Κι οι κάβοι αν σου στήσουν τη νύχτα καρτέρι;
Απάνω σου αν πέσει το κύμα θεριό
και πάρει τους ναύτες και τον τιμονιέρη;
Πού πας, καραβάκι, με τέτοιον καιρό;

Ψηλά στο εκκλησάκι του βράχου, που ασπρίζει,
για μένα έχουν κάμει κρυφή λειτουργία·
ορθός ο Χριστός το τιμόνι μου αγγίζει,
στην πλώρη μου στέκει η παρθένα Μαρία


(Zαχαρίας Παπαντωνίου, Xελιδόνια 1920)


Δεν ειμαι παρά τούτο



Με θαρρούν λόγιο, διανοούμενο, γραφιά.
Και δεν είμαι τίποτε απ’ αυτά. Τα δάχτυλά μου, όταν γράφω, δεν μελανώνουνται, αιματώνουνται.Θαρρώ δεν είμαι παρά τούτο: Μια ΑΠΡΟΣΚΥΝΗΤΗ ψυχή !
Νίκος Καζαντζάκης