''ΠΑΙΔΟΜΑΖΩΜΑ''

Το μεγαλύτερο έγκλημα όλων των εποχών με το οποίο ο ΔΣΕ προφασιζόμενος ότι οι μαζικές μετακινήσεις των παιδιών γίνονταν για να γλιτώσουν από τα πυρά των αεροπλάνων και των πυροβόλων των κυβερνητικών δυνάμεων,τα έστελνε (μετά απο εντολή του ΚΚΕ τον Μάρτιο του 1948, με αρχηγό τον Μάρκο Βαφειάδη) στην Γιουγκοσλαβία, Αλβανία, Ρουμανία, Ουγγαρία, Πολωνία, Βουλγαρία, Τσεχοσλοβακία.Όταν ξεκίνησε η αποστολή των παιδιών ο Μάρκος Βαφειάδης, έδωσε μια σειρά από οδηγίες για το πώς θα έπρεπε να γίνει αυτό. Ανάλογες ήταν και οι οδηγίες που δόθηκαν για συνοδεία και εγκατάσταση των παιδιών σε αυτές τις χώρες.Το εγκλημα αυτό έμεινε γνωστό στην ιστορία ως «παιδομάζωμα» 

παραπέμποντας ευθέως στο παιδομάζωμα (devsirme) στα χρόνια της οθωμανικής αυτοκρατορίας.Τα παιδιά που μετακινήθηκαν από τον ΔΣΕ, ήταν μεταξύ 3 και 14 ετών. Σε πολλές περιπτώσεις, τα όρια αυτά δεν τηρήθηκαν. Ορισμένα από τα μεγαλύτερα παιδιά, έλαβαν στρατιωτική εκπαίδευση στις χώρες όπου εγκαταστάθηκαν, με σκοπό να επιστρέψουν στην Ελλάδα για να ενταχθούν στις τάξεις του ΔΣΕ και να πολεμήσουν. Η Κυβέρνηση κατήγγειλε και απαγωγές παιδιών, κάτι που φαίνεται ότι ισχύει.

Ο δρόμος για τις ανατολικές χώρες φυσικά, δεν ήταν στρωμένος με ροδοπέταλα. Η έξοδος απ’ την Ελλάδα, γινόταν με τα πόδια και σπανιότερα με υποζύγια. Πολλές φορές, οι γυναίκες που συνόδευαν τα παιδιά, αναγκάζονταν να μεταφέρουν οι ίδιες τα μικρότερα παιδιά που δεν μπορούσαν να περπατήσουν.Οι πορείες γίνονταν συνήθως τη νύχτα.Η εικόνα των γυναικών και των παιδιών που έφταναν στις γειτονικές μας χώρες, ήταν αποκαρδιωτική.

Γράφει σχετικά ο Milan Ristovic:

«… ήταν ένα αξιοθρήνητο θέαμα. Οι γυναίκες γεμάτες μελανιές, τα χέρια, ο λαιμός και οι ώμοι ήταν πρησμένοι, επειδή κουβαλούσαν τα παιδιά σ’ όλο τον δρόμο. Τα παιδιά, κλαμένα και τρομοκρατημένα, ήταν βρώμικα και γεμάτα ψείρες και τα ρούχα τους είχαν γίνει κουρέλια»

Οι χώρες υποδοχής, δεν μπορούσαν πάντα να περιθάλψουν τα αγόρια και τα κορίτσια που έφταναν ιδιαίτερα ταλαιπωρημένα σ’ αυτές. Έτσι, η Αλβανία δήλωσε ότι δεν μπορούσε να φιλοξενήσει περισσότερα από 200 Ελληνόπουλα και προώθησε πολλά από αυτά στο Βελιγράδι.Φυσικά, η ζωή των παιδιών, δεν ήταν καθόλου εύκολη στις νέες τους «πατρίδες». Ιδιαίτερα τα ψυχολογικά τους τραύματα ήταν πολύ δύσκολο ν’ αποκατασταθούν. Και καθώς φαινόταν ότι η ώρα επιστροφής στην Ελλάδα δεν θα ερχόταν ποτέ, άρχισε και η εκπαίδευση των μικρών Ελληνόπουλων. Βασικός σκοπός της ήταν η καλλιέργεια «σοσιαλιστικής συνείδησης». Η εξύμνηση των ανταρτών, του ηγέτη του κόμματος, η θεοποίηση Λένιν και Στάλιν.Πολλά φυσικά δεν επέστρεψαν ποτέ στην Ελλάδα.Πέθαναν στην ξενιτιά με τον καημό της πατρίδας.Αλλά χάθηκαν σε πολύ νεαρή ηλικία σε κάποιο βουνό, όπως η Ευγενία, 17 χρονών που την έκοψε στα δύο μια βόμβα. Η Ευγενία, έγινε από μια ριπή δύο κομμάτια και έμεινε για πάντα χωρισμένη στα δύο, σε μια κορυφή της Πίνδου.

Κοντά στις τόσες άλλες συμφορές που προκάλεσε στη χώρα μας το ΚΚΕ, πρόσθεσε και το Παιδομάζωμα. ΤΟ ΠΑΙΔΟΜΑΖΩΜΑ των 28.000 ΕΛΛΗΝΟΠΟΥΛΩΝ τα οποία ΑΠΗΓΑΓΑΝ για να τα χρησιμοποιήσουν όποτε χρειασθεί, ως νέους ΣΤΑΣΙΑΣΤΕΣ κατά του ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΕΘΝΟΥΣ.Η είδησις, κατετάραξε τότε την Ελλάδα και συνεκίνησε βαθειά όλον τον πολιτισμένον κόσμο. Το Παιδομάζωμα, ο σύγχρονος αυτός γενιτσαρισμός δεν ήταν απόφασις μιας στιγμής που τη συνέλαβε ο εγκέφαλος των αρχισυμμοριτών του ΚΚΕ στο Γράμμο και το Βίτσι. Ήταν απόφασις της Σλαβικής ηγεσίας του διεθνούς κομμουνισμού, που πραγματοποιήθηκε χάρις σ' ένα σατανικό και καλομελετημένο σχέδιο που το εξετέλεσαν με πρωτοφανή ευσυνειδησία δουλών οι συμμορίτες του ΚΚΕ. Οι εγχώριοι βέβαια εδώ ''αριστεροί'' προωθούν την άποψη ότι ΔΕΝ ήταν ΠΑΙΔΟΜΑΖΩΜΑ αλλά ΠΑΙΔΟΦΥΛΑΓΜΑ! Παιδοφύλαγμα όμως απο τι ; Τι να πουν ;Οτι αποδεκάτισαν και σακάτεψαν τον ανθό της Ελλάδος;

Η Ακαδημία Αθηνών συνήλθε σ’ έκτακτη συνεδρία και έστειλε στις Ακαδημίες και στα ανώτατα πνευματικά ιδρύματα όλου του κόσμου, το πιο κάτω Ψήφισμα της;

ΑΚΑΔΗΜΙΑ ΑΘΗΝΩΝ

Ψ ή φ ι σ μ α: Περί των αρπαγέντων ελληνοπαίδων

Προς άπάσας τας Ακαδημίας. Ή Ακαδημία Αθηνών μετέχουσα της οδύνης και της αγανακτήσεως του Ελληνικού λαού δια την μυσαράν αρπαγήν χιλιάδων ελληνοπαίδων εκ των οικογενειακών αυτών εστιών και την βιαίαν τούτων αποκόμισιν εις ξένας κομμουνιστικάς χώρας προς τον ανίερον σκοπόν της εκριζώσεως του εθνικού φρονήματος και τής ηθικής αυτών υποστάσεως,

Έχουσα δε βαθείαν συνείδησιν των καθηκόντων παντός πνευματικού και ανθρωπιστικού ιδρύματος, αξίου της αποστολής αυτού, απέναντι τοιούτων εγκλημάτων γενοκτονίας διαμαρτύρεται προς πάσας τάς Ακαδημίας των πεπολιτισμένων εθνών και έχει την πεποίθησιν ότι ιδρύματα, των όποιων η ύπαρξις οφείλει να αποβλέπει ουχί μόνον προς τον σκοπόν της προαγωγής τής επιστήμης, αλλά κυριώτατα προς την ηθικήν των ανθρώπων συγκρότησιν και προς την επικράτησιν τής Ιδέας τής δικαιοσύνης, θα σπεύσωσι να κινήσωσι την προσοχήν των Κυβερνήσεων και των λαών αυτών επί το διαπραχθέν ανήκουστον έγκλημα και θα απαιτήσωσιν εν ονόματι στοιχειώδους ανθρωπισμού, όπως αποδοθώσι τα παιδία εις την πατρίδα αυτών, την Ελλάδα.

Ή Ελλάς αγωνισθείσα ουχί μόνον υπέρ τής ιδικής της ελευθερίας, άλλ’ υπέρ των ελευθέρων θεσμών και άλλων λαών ευαίσθητων εις την ιδέαν ταύτην, δεν δύναται να δεχθεί άνευ ζωηράς εκπλήξεως την αδιαφορίαν και την ασυγκινησίαν των λαών τούτων εν τω παγκοσμίου σημασίας ζητήματι τούτω. Αι Ακαδημίαι είναι εστίαι ελευθέρων ανθρώπων, ελευθέρως και άνευ φόβου κρινόντων τα γεγονότα τα κλονίζοντα την ηθικήν αντίληψιν του κόσμου. Το δε ζήτημα των αρπαγέντων ελληνοπαίδων δεν είναι ζήτημα μόνον Ελληνικόν. Εάν αι Ακαδημίαι δεν ενδιαφέρονται δια την επικράτησιν τής ηθικής και της δικαιοσύνης ανά τον κόσμον, δεν είναι άξιαι να υφίστανται, διότι επιστήμη άνευ γενικωτέρας ηθικής αντιλήψεως είναι καταστροφή δια την ανθρωπότητα.

Εγένετο εν Αθήναις τη 29η Δεκεμβρίου του έτους 1949».

O Πρόεδρος                                                              Ο Αντιπρόεδρος

ΙΩΑΝ . Χ. ΠΟΛΙΤΗΣ                                                 Α. Κ. ΟΡΛΑΝΔΟΣ

Ό Γεν. Γραμματεύς

Τα Μέλη

Γ. Π. ΟΙΚΟΝΟΜΟΣ

ΟΜΟΛΟΓΙΕΣ ΤΩΝ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΩΝ ΓΙΑ ΤΟ ΠΑΙΔΟΜΑΖΩΜΑ

Ο Πέτρος Ανταίος (Σταύρος Γιαννακόπουλος) ειχε λάβει μέρος στο αντάρτικο, ως μέλος του ΚΚΕ που ήταν.Με πόνο ψυχής αφηγείται στο προβληθέν ρεπορτάζ ''Χωρίς σύνορα'' από τη ΝΕΤ (17.2.2000)

Ενα από τα δραματικότερα περιστατικά που έζησα ήταν αυτή η αφάνταστη πορεία 1.300 παιδιών δεκατέσσερα, δεκαεννέα, είκοσι χρονών, από τη Βραχιά της Ευρυτανίας να βγουν στο Γράμμο.Υπεύθυνος για την επιχείρηση ήταν ο Γιώργος Γούσιας, ένας από τους έμπιστους του Ζαχαριάδη.Ο Γούσιας έκανε δυο τρεις εκτελέσεις ανθρώπων, παιδιά δηλαδή, δεκαπέντε χρονών που επιχείρησαν να φύγουν. Το φυσιολογικό που είχαν ακολουθήσει και οι άλλες φάλαγγες ήταν να πάμε από την Πίνδο, την ορεινή. Δύσκολη θάτανε. Φλεβάρη γίνεται, Φλεβάρη του '48, αλλά ήταν κάπως και στρατιωτικά και ανθρώπινα σωστό.Ο Γούσιας ήθελε να πάμε από κάτω.Τελικά, κάναμε μια επική πορεία ένα δραματικό πέρασμα της λίμνης Κάρλα και να παγώνουν τα παιδιά.Σαν τα νούφαρα ΈΜΕΝΑΝ πάνω στη λίμνη.Υστερα, στα Πιέρια πια, εξουθενωμένοι, ούτε καν σπυριά καλαμπόκι, σαράντα μέρες νηστικοί, μου έδωσε εντολή να σφάζουμε όλα τα ζώα... τα καημένα...Ήταν η τελευταία φορά που έπιναν μουλαρίσιο ζωμό και τα περισσότεροι κάνανε εμετό.Χυμούσαν μέσα στα καυτά καζάνια να πάρουν ένα κομμάτι κρέας.Σε 40 μέρες βγήκαμε αντίκρυ προς τις προσβάσεις του Γράμμου, σέρνοντας νεκρούς,Δηλαδή, από τα 1.300 παιδιά φτάσανε απάνω γύρω στα 300.

ΕΚΠΟΜΠΗ ΠΑΜΕ ΠΑΚΕΤΟ ΣΤΗ ΝΕΤ 19-1-2007 

Εμφανίστηκε ο Τάσος Παπαδόπουλος θύμα του παιδομαζώματος , τον είχαν απαγάγει η συμμορίτες μαζί με την αδερφή του και μπόρεσε μόλις το 1981 να γυρίση για να βρεί την θεία του

«Ελευθεροτυπία» 17.7.2000 για το Παιδομάζωμα

________________________________________

Κύριοι ομιλητές στη συνάντηση ήταν κυρίως πανεπιστημιακοί δάσκαλοι, οι οποίοι παρουσίασαν σημαντικές εργασίες ως προϊόν πολύ¬χρονης και επίπονης έρευνας.Παρόντες όμως και ο πρώην γ.γ. του ΚΚΕ Γρηγόρης Φαράκος, καθώς και ο Θανάσης Μητσόπουλος. πρώην καπετάνιος του ΕΛΑΣ, οι οποίοι έδωσαν το δικό τους βάρος, φωτίζοντας ιδιαίτερες πτυχές του θέματος.Για παράδειγμα η αναφορά του Γρ. Φαράκου στη χρησιμοποίηση των παιδιών του "παιδομαζώματος- από το ΚΚΕ, στο πλαίσιο ενός -σχεδίου- που είχε σκοπό να δημιουργεί εφεδρικές μάχιμες ομάδες που στη συνέχεια θα έρχονταν στην Ελλάδα, για να ενισχύσουν το Δημοκρατικό Στρατό.Ένα σχέδιο που δεν πραγματοποιήθηκε φυσικά, λόγω της ήττας και της λήξης του Εμφυλίου, ωστόσο πήρε άλλη μορφή αργότερα, με την αποστολή στελεχών από το εξωτερικό στην Ελλάδα, για να ανασυντάξουν ομάδες του Δημοκρατικού Στρατού, πράγμα που αποδείχτηκε τραγικό λάθος, καθώς εκτός των άλλων οδήγησε στη σύλληψη και την εκτέλεση (ομάδα Μπελογιάννη, Πλουμπίδη κ.ά.), στη μακρόχρονη φυλάκιση ή την εξορία εκατοντάδων σημαντικών στελεχών του ΚΚΕ».

Μαργαρίτα Λαζαρίδου (αρχικαπετάνισσα, δικαστής του ΚΚΕ και από τα ενεργότερα μέλη όλων των γυναικείων οργανώσεων του ΚΚΕ, μέλος της Πα¬γκόσμιας Δημοκρατικής Ομοσπονδίας Γυναικών Κ.Κ., μέλος της Πανελλήνιας Ένωσης Γυναικών του ΚΚΕ και κλπ., στο βιβλίο της «Πόλεμος και αίμα», σελ. 226-230, 233-234, 149): 

«Στις συσκέψεις που κάναμε στα διάφορα τμήματα με τις υπεύθυνες γυναικών των ταγμάτων, των λόχων, των ταξιαρχιών, μαθαίναμε ότι οι μικρές κοπέλες των 13, 14 και 15 χρονών, που τις επιστρατεύαμε, άμαθες και ανεκπαίδευτες όπως ήταν, σκοτώνονταν στις πρώτες μάχες, που τις στέλναμε.Η εντολή από «Πάνω-, από το Γενικό Αρχηγείο, ήταν να τους καταδικάσουμε όλους σε θάνατο. Μας περίμεναν δύσκολες μάχες, έπρεπε με το μαχαίρι να τα σταματήσουμε όλα αυτά, έπρεπε να επιβάλουμε τιμωρία σκληρή προς παραδειγματισμό και εκφοβισμό.Καλέσαμε τους κρατουμένους και αρχίσαμε τις ανακρίσεις. Ήταν όλοι παιδιά 13 μέχρι 15 χρονών, αμούστακα, ανεπτυγμένα χωριατόπουλα. Πριν ένα περίπου μήνα ο Δημοκρατικός Στρατός, επιτιθέμενος στα χωριά τους τα άρπαξε με τη βία από την αγκαλιά των μανάδων τους έστω κι αν ακόμα το στόμα τους μύρισε γάλα.Οι μάνες έκρυβαν τα παιδιά τους στους αχερώνες, στα μπαούλα, μα οι αντάρτες τα βρίσκανε και τα παίρνανε μαζί τους στα βουνά. Από τη θαλπωρή του σπιτιού τους, από τη μητρική αγκαλιά, από την πατρική φροντίδα, βρίσκονταν μονομιάς στο χιόνι, στον παγωμένο αέρα του βουνού, στην πείνα. Και έπρεπε ο Δημοκρατικός Στρατός να πολεμήσει μ' αυτούς.Τους μάθαιναν στα βιαστικά να χειρίζονται το τουφέκι και τη χειροβομβίδα και τους ρίχνανε στη μάχη όπου άμαθοι όπως ήταν, σκοτώνονταν σαν τα κοτόπουλα».

Ο καπετάν Αμύντας (Αμύντας Κοσμάς από το Αμύνταιο) αναφέρει στο βιβλίο του «Εθνική Αντίσταση - Εμφύ¬λιος Πόλεμος, Αναμνήσεις ενός καπε¬τάνιου», σελ. 224-225: 

Έπρεπε να εκπληρώσουν το πλάνο που τους είχαν καθορίσει. Από το χωριό μου πήραν τα κορίτσια την ώρα που κάνανε βόλτα! Από τις λαϊκές χώρες φέρανε δεκαεξά¬χρονα παιδιά, αγόρια και κορίτσια, από αυτά που στείλαμε για να τα προστατέψουμε από τους βομβαρδισμούς.Είχαμε βραχεί ως το κόκαλο. Αφού εγώ, που ήμουν χοντρά ντυμένος έτρεμα, μπορεί να φανταστεί κανείς αζ ποια κατάσταση βρίσκονταν τα κορι¬τσάκια, που τα βρεγμένα τσιτάκι« τους είχαν κολλήσει στα κορμιά τους. Ήταν ένα θέαμα που προκαλούσε απελπισία και αγανάκτηση»

Γεώργιος Μανούκας (ο Γενικός Επι¬θεωρητής του Παιδομαζώματος και δε¬ξί χέρι του Κόκκαλη. το κυριότερο μέλος της Εκπαιδευτικής Επιτροπής [Υπουργείο Παιδείας] για τα παιδιά του παιδομαζώματος): 

-Μια βραδυά κοιμήθηκα στον ξενώνα του χωριού (Μεΰόβραχος). Από συνήθεια άνοιξα κουβέντα με τη γριά σπιτονοικοκυρά. 

-Πώς είστε, πού είναι ο γέροντας σου, τα παιδιά σου; κλπ.
Μια κι αποκτήσαμε φιλία, άρχισε κάπως να μου παραλέει τα μυστικά του σπιτιού της.Έτσι τούτο, έτσι εκείνο. 

-Εχω και ένα παιδί, μου λέει,νεαρό, αλλά εδώ και, αρκετό καιρό έφυγε, τόσκασε! Πήγε στην Καστοριά.

Μετά από αρκετό καιρό έμαθα το εξής καταπληκτικό: Η γριά αυτή, επειδή δεν ήθελε να της πάρουμε τα παιδί και να το τακτοποιήσουμε εμείς στην Αλβανία, το είχε κρύψει! Και πού το είχε κρυμμένο; Θεέ μου! Μέσα στο σταύλο! Ακριβώς εκεί που έδεσα το ζώο! Είχε κάνει μεγάλο λάκκο μέσα στη γη κι είχε χωμένο το παιδί κάτω απ' το παχνί του ζώου. Το καταφύγιο είχε μικρή τρύπα απ" την οποία έπαιρνε αέρα το παιδί και απ' εκεί το τροφοδοτούσε όταν έδινε τροφή στα ζώα! Έτσι δεν φανταζόταν κανείς, ότι μπορούσε να είχε άνθρωπο κρυμμένο κάτω απ' τα κόπρανα των ζώων και δεν μπορούσε να υποψιασθεί κανείς τις κινήσεις της.

Σ' ένα άλλο χωριό, στα Βορεινά της Κοζάνης, η μάνα είναι αποφασισμένη να μην αφήσει να της πάρουν από τα χέρια της: Της έκοψαν με το μαχαίρι τα χέρια από τους καρπούς. 

Σε άλλο πάλι χωρίο, κοντά στο Διδυμότειχο, η μάνα ολοφύρεται. Ο συμμορίτης είδε κι απόειδε και, μια που δεν μπορεί ν' αποσπάσει το παιδί από την αγκαλιά της μάνας, του έρχεται ευκολότερα να κόψει το κεφάλι του αγοριού. Κι αφού κρατήσει για λίγο με σαδισμό το ξανθόμαλλο κεφάλι, γελώντας το δίνει πίσω στην ολοφυρόμενη μάνα, φωνάζοντας:   ''Και τώρα κράτησε το!!!''

Η Ιστορία της κύριας Φ Γ....εκ Βισανης Πωγωνίου Ηπείρου

Ήρθε μια ημερα ο Καπετάν Τρομάρας Μάζεψε σχεδόν όλα τα παιδία του χωριού.Ξεκινήσαμε για Αλβανικά σύνορα .Εκεί κοντά στο χωριό ΛΙΑ μας έβαλαν για ..σκληραγωγία να σφάζουμε πρόβατα να συνηθίσουμε στο αίμα .Παρέστημεν μάρτυρες στην Ομαδική δολοφονία Ελλήνων στρατιωτών του Ελληνικού Στράτου Είχαν συλλάβει αιχμάλωτους τους έβγαλαν τα στρατιωτικά ρούχα και τους φόρεσαν κάποιες παλιό κουβέρτες Του έδεσαν τα χέρια με σύρματα και τους πυροβόλησαν (σ.σ .Το έγκλημα αυτό είναι γνωστό σαν το Ελληνικό ΚΑΤΥΝ και θόρυβος ξεσηκώθηκε το 1980 αν θυμάμαι που ένας χείμαρρος ξέθαψε τον ομαδικό τάφο τους Βρέθηκαν οι σκελετοί με δεμένα τα οστά των χείρων.

Έκθεση του Grozev (μέλους της ΚΕ του ΚΚ Βουλγαρίας, ΣτΜ) για την κατάσταση των ελληνοπαίδων στη Βουλγαρία, Απρίλιος 1948.

Μέχρι σήμερα η άφιξη και η εγκατάσταση των ελληνόπουλων έχει ως εξής:

1. Banja/ στη στε'γη της οργανωσης βοήθειας -203

2. Plovdiv/στην παλαιά κοινοτική διοίκηση -200

3. Hisara/ στα θέρετρα της οργάνωσης βοήθειας -170

4. Stara Zagora/ -75

5. Μέσω Vraca στο Varsec-Belogracik -450

1098

Τα παιδιά έχουν ηλικία από 9 μέχρι 15 ετών. Για την τακτοποίηση τους χρειαζόμαστε ακόμα: 300 κρεβάτια, 300 στρώματα, 600 κουβέρτες, εσώρουχα, ρουχισμό, φάρμακα και εκπαιδευτικό προσωπικό.Συμφωνήσαμε να δεχτούμε ακόμα 1000 παιδιά. Όμως με την άφιξη της ελληνικής νεολαίας, υπεύθυνης για την οργάνωση της προώθησης των παιδιών στις γειτονικές χώρες, και την πρόταση της Κεντρικής Επιτροπής του Συμβουλίου της Νεολαίας του Λαού αποφασίστηκε να αυξηθεί ο αριθμός τους σε 3-4000. Κατά τις πληροφορίες μας ο αριθμός των ελληνοπαίδων θα είναι πολύ πιο μεγάλος, γιατί ο Δημοκρατικός Στρατός παίρνει όλα τα παιδιά από τις κατοικήσιμες περιοχές στις οποίες μπορεί να φθάσει και τα μεταφέρει στις δικές μας.Περιμένουμε να αυξηθεί η μεταφορά των παιδιών. Περιμένουμε να έλθουν παιδιά από το Πετρίτσι και το Νευροκόπι.Τελευταία λάβαμε την πληροφορία ότι στη χώρα μας θα φθάσει μεγάλη μάζα προσφύγων από γυναίκες και γε'ρους. Μονάχα από την περιοχή του Διδυμότειχου, του Σουφλίου και της Κομοτηνής θα αφιχθούν περίπου 10.000 άτομα. Αυτό γίνεται διότι ο Δημοκρατικός Στρατός με τη βία εκτοπίζει τον πληθυσμό από τις περιοχές αυτές και τον στέλνει στα δικά μας εδάφη. 


Πηγή, CDA-CPAF.l,Op.7,Arh.Ed. 1365


Ραδιοτηλεγράφημα (6.11.1948) του Kisinevskij (μέλους της Κεντρικής Επιτροπής του ΚΚ Ρουμανίας, ΣτΜ) προς τον Ganev (μέλους της ΚΕ του ΚΚ Βουλγαρίας, ΣτΜ) για την αποστολή παιδιών από τη Ρουμανία στη Βουλγαρία.

Παρακαλά') να μας ανακοινώσετε αν και πότε μπορείτε να δεχτείτε 73 ελληνόπουλα-ηλικίας 17 ετών, από τα οποία, όπως μας ανακοίνωσαν, ε'χει ανάγκη ο σύντροφος Κώστας. Χ

Πηγή, CD-4-CR4, F.I, Op.7,Arh.Ed. 1372.

103. Ραδιοτηλεγράφημα-απάντηση (12.11.1948) του Ganev προς τον Kisinevskij για την επιστροφή των ελληνοπαίδων στη Βουλγαρία

Είμαστε σύμφωνοι να δεχτούμε τα 73 ελληνόπουλα. Μπορείτε να τα στείλετε με'σω Dobric τη Δευτε'ρα ή την Τρίτη. Θα σας ανακοινώσουμε συμπληρωματικά την ακριβή μέρα. Με τον ίδιο τρόπο, την ίδια ώρα θα σας αποστείλουμε περίπου 140 ελληνόπουλα.

Πηγη, CDA-CPA, F.I, Op.7, Arh.Ed. 1372

ΚΑΙ ΠΟΣΕΣ ΜΑΡΤΥΡΙΕΣ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΑΚΟΜΑ!

https://www.zougla.gr/

Αυτός είναι ο απαγωγέας 28.000 παιδιών από το παιδομάζωμα που έκαναν οι Κομμουνιστές στην Ελλάδα!Αυτό το άνευ προηγουμένου έγκλημα κατά του Ελληνισμού δρομολόγησε και διαχειρίστηκε ο Πέτρος Κόκκαλης, πατέρας του Σωκράτη Κόκκαλη!

... κυρίως στη Μακεδονία! 28.000 οικογένειες καταστράφηκαν, θρηνώντας τα παιδιά τους για τα οποία δεν γνώριζαν τίποτε!28.000 ψυχές περιφέρονταν σε μυστικά στρατόπεδα συγκέντρωσης ανά την Ανατολική Ευρώπη!

Βιβλία που γράφτηκαν για αυτό το ΜΕΓΙΣΤΟ ΕΓΚΛΗΜΑ κατά του ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ από το ΚΚΕ και τον "Δημοκρατικό Στρατό Ελλάδας" του ΠΑΝΣΛΑΒΙΣΜΟΥ

Χειρόγραφη επιστολή στα Αλβανικά, η οποια γράφει πώς κάποιος λοχαγός τού ΕΑΜ/ΚΚΕ παρέδιδε σέ Αλβανό εγκληματία παιδιά Ελληνόπουλα απο το ΠΑΙΔΟΜΑΖΩΜΑ, λές καί ήταν κατσίκια για σφαγή τό Πάσχα.Σε πιό ακριβή μετάφραση:"Πρακτικό αρ.50 μεταξύ εμού υπ/λοχαγού τών συνόρων Αλβανίας καί λοχαγού τού ΕΑΜ Γιώργου Λύρα, ο οποίος μου παρεδωσε 105 παιδιά στις 12 Σεπτέμβρη 1948 Ελληνόπουλα! Τό πρακτικό συντάχτηκε από εμένα τον Διοικητή τού τάγματος των συνόρων Γιώργο Σουλιώτη''. Αυτά τα αθώα παιδάκια εξορίστηκαν στην Αλβανία και έγιναν γενίτσαροι ή υπέφεραν ή ακόμα μπορεί και να πέθαναν.Ποιος ξέρει να μας πει;(η επιστολή είναι αληθινη από το Κρατικό Αρχείο Σιγκουριμι Αλβανίας)

1948: Ο 12χρονος Ηλίας Ντάλης, από την ορεινή περιοχή της Φλώρινας, βρίσκεται στο λιμάνι της Ηγουμενίτσας προκειμένου να μεταφερθεί στην Ηπειρωτική Ελλάδα για να σωθεί από το παιδομάζωμα, ενώ γράφει γράμμα στην οικογένειά του, με καρφιτσωμένο τον αύξοντα αριθμό από τον Ε.Ε.Σ.

Αρχές δεκαετίας του '50. Πλήθος κόσμου στην Ηγουμενίτσα περιμένει την άφιξη απαχθέντων Ελληνόπουλων από τον "Δημοκρατικό Στρατό"/ΚΚΕ... - «Κατάρα στους κομμουνιστάς που σας άρπαξαν από κοντά μας»γράφουν τα πανο.

Αυτοί ήταν και είναι.Έκαναν το παιδομάζωμα και με το στανιό σε έβαζαν να δηλώσεις σλαβομακεδόνας και να απαρνηθείς την Ελλάδα.Με τα δικά τους τεχνάσματα δημιούργησαν κάτι που δεν υπάρχει, την ''Μακεδονια'' εκτός Ελλάδος. Δεν θα το δεχθούμε ΠΟΤΕ!

Και τους πληρώνουμε και σύνταξη με αποζημιώσεις, αυτούς που ήταν οι Εγκληματίες. 28,000 παιδιά Ελληνικών Χωριών πήγαν στην μυθική Skopje 200 Χλμ μακριά από την Ελληνική και μια MAKEΔONIA ΓΗ ΕΛΛΗΝΙΚΗ !!

ΧΡΗΣΤΟΣ ΣΚΑΛΟΥΜΠΑΚΑΣ

Εθνομάρτυρες της Βορείου Ηπείρου (μέσα από το ημερολόγιο 2016 της ΣΦΕΒΑ)

Ανδρέας Δήμας

Ηγετική φυσιογνωμία της Χειμμάρας στην αντίσταση κατά των ανελεύθερων εκλογών του Δεκεμβρίου του 1945. Πρωτεργάτης της αποχής των Χειμμαριωτών από τις κάλπες που έστειλε στους αλβανούς τυράννους το μήνυμα ότι η Ελληνικότητα της Χειμμάρας είναι αδιαπραγμάτευτη. Ο Ανδρέας Δήμας καταδικάσθηκε σε θάνατο και εκτελέστηκε στις 29 Μαΐου 1946. Ανέλαβε μόνος όλη την ευθύνη για την αποχή, σώζοντας τους συγκατηγορουμένους του. Τα τελευταία λόγια του ήταν: « Έλληνας είμαι και Έλληνας πεθαίνω. Ζήτω η Ελλάδα».

 

Θεοδόσιος Λαζάκης

Γεννήθηκε στο Κλεισάρι Αργυροκάστρου. Σπούδασε στην Κωνσταντινούπολη και υπηρέτησε για 30 χρόνια ως δάσκαλος στη Βόρειο Ήπειρο. Ανέπτυξε αξιόλογη δράση κατά το Σχολικό Ζήτημα, τη δεκαετία του 1930, όταν ο αλβανικός εθνικισμός επιχείρησε τον θρησκευτικό και εθνικό αποχρωματισμό του Βορειοηπειρωτικού Ελληνισμού. Λόγω της δράσεώς του εξορίστηκε και φυλακίσθηκε μέχρι τις 25 Ιουνίου 1944, οπότε εκτελέστηκε. Τελευταία λόγια του ήταν: «Σαν Έλλην εργάσθηκα για την ελευθερία της Πατρίδος μου. Έχω οκτώ παιδιά, τα οποία θα συνεχίσουν τους αγώνες μου. Ζήτω η αθάνατος Ελλάς».

Ιωάννης Καραθάνος

Γεννήθηκε στους Λαζάτες το 1893. Ήταν έμπορος. Μετέχει ενεργά στον Αυτονομιακό Αγώνα του 1914. Πρωτοστατεί στη περιφέρεια για να διδάσκεται στα σχολεία η ελληνική γλώσσα. Φυλακίζεται κατ’ επανάληψη από τους Ιταλούς και Αλβανούς. Η απελευθέρωση της Βορείου Ηπείρου από τον Ελληνικό Στρατό το 1940-41, τον βρίσκει με το όπλο στο χέρι. Με την αποχώρηση των Ελλήνων το κατάστημα του λεηλατείται και η περιουσία του κατάσχεται. Του αφαιρούνται τα πολιτικά του δικαιώματα και η δυνατότητα να εμπορεύεται. Συλλαμβάνεται στις 26 Ιουλίου του 1944 και μετά από οκτώ(8) ημέρες φρικτά βασανιστήρια υποκύπτει. Τα τελευταία λόγια του ήταν: « Χτυπάτε, ότι και να κάνετε οι ΄Ελληνες θα’ ρθουν».

Γρηγόριος Σταύρου

Ο Γρηγόρης Σταύρου σε ηλικία 23 χρονών εκτελούσε επικίνδυνες αποστολές πληροφοριών στο χώρο της Βορείου Ηπείρου, με σκοπό την ενδυνάμωση της αντιστάσεως του Βορειοηπειρωτικού Ελληνισμού στην Αλβανία. Συνελήφθη, βασανίσθηκε και καταδικάσθηκε σε θάνατο. Εκτελέστηκε στις 3 Σεπτεμβρίου 1953.Οι τελευταίες λέξεις του Γρηγόρη προς τους στρατοδίκες του ήταν «Θα ξανακάνω το ίδιο, αν μου δοθεί μία ακόμη ευκαιρία». Το Σεπτέμβριο του 1991, του απονεμήθηκε –μετά θάνατον- από την Ελληνική Κυβέρνηση το Μετάλλιο εξαιρέτων πράξεων.

Ευθύμιος Γκίκας

Γεννήθηκε στη Σωπική Αργυροκάστρου το 1911. Σπούδασε θεολόγος. Υπήρξε από τα πιο πατριωτικά και δραστήρια στοιχεία του Βορειοηπειρωτικού Ελληνισμού. Συνεργαζόταν άμεσα με τον αρχηγό του ΜΑΒΗ Βασίλειο Σαχίνη αγωνιζόμενος άοκνα για την απελευθέρωση της Βορείου Ηπείρου και την ενσωμάτωσή της με την Μητέρα Ελλάδα. Για την εθνική του δράση καταδικάσθηκε σε θάνατο ως «εχθρός του λαού». Εκτελέσθηκε στις 6 Σεπτεμβρίου 1946.

Βασίλειος Σαχίνης

Γεννήθηκε στη Δρούβιανη το 1894. Σπούδασε στην Κωνσταντινούπολη. Μετέχει στον Αυτονομιακό Αγώνα του 1914. Από το 1920 αναδεικνύεται σε φυσικός ηγέτης του Βορειοηπειρωτικού Ελληνισμού. Το 1933, ιδρύει τη «Νέα Φιλική Εταιρεία», η οποία στέλνει υπόμνημα στην κοινωνία των Εθνών για το κλείσιμο των σχολείων στη Βόρειο Ήπειρο. Μετά την αποχώρηση του Ελληνικού Στρατού τον Απρίλιο του 1941, ιδρύει το Μέτωπο Απελευθερώσεως Βορείου Ηπείρου(ΜΑΒΗ) και δρα ηρωικά κατά των Ιταλών, Γερμανών και Αλβανών στο χώρο της Βορείου Ηπείρου. Στις 17 Νοεμβρίου 1943 συλλαμβάνεται και μετά από βασανιστήρια εκτελείται την αυγή της επόμενης ημέρας.

Γιώργης Μπολάνος

Ηγετική φυσιογνωμία της Χειμμάρας, υπέρμαχος αγωνιστής για την επικράτηση των ανθρωπίνων και μειονοτικών δικαιωμάτων του Βορειοηπειρωτικού Ελληνισμού. Μετέχει στον Αυτονομιακό Αγώνα του 1914, ενταγμένος στο Σώμα του θρυλικού Ταγματάρχη Σπυρομήλιου.Φυλακίζεται για τη δράση του στο Σχολικό Ζήτημα. Στις 3-12-1943 δολοφονείται έξω από την οικία του στα Σπήλια.

Π. Δημήτριος Λέκκας

Γεννήθηκε στο Κούδεσι Χειμμάρας το 1911 και καταγόταν από ιερατική οικογένεια. Σε ηλικία 30 ετών χειροτονήθηκε ιερέας από το Μητροπολίτη Αργυροκάστρου Παντελεήμονα. Στις 23 Απρίλιου 1944 Αλβανοί εισέβαλαν στο ναό του χωριού του, όπου λειτουργούσε ο ηρωικός ιερέας, τον συνέλαβαν και την ίδια μέρα τον εκτέλεσαν με την κατηγορία του κατασκόπου. Ήταν η αρχή μιας βαθειάς νύχτας τρόμου και διώξεων για το Βορειοηπειρωτικό Ελληνισμό.

Γεώργιος(Γάκης) Τάσιος

Γεννήθηκε στο Λεσκοβίκι. Φοίτησε στην Εμπορική Σχολή Ιωαννίνων. Αγωνίσθηκε μέσα από τις τάξεις του ΜΑΒΗ για την Ελευθερία της Βορείου Ηπείρου. Φυλακίσθηκε στο Βεράτι. Στις 18 Ιουνίου 1946 καταδικάσθηκε σε θάνατο. Αντιμετώπισε την απόφαση του δικαστηρίου με γενναιότητα και ελληνική υπερηφάνεια. Στον τόπο της εκτελέσεως, δεν δέχθηκε να του δέσουν τα μάτια. Όταν το απόσπασμα ήταν έτοιμο να πυροβολήσει, ο Τάσιος βροντοφώναξε: «Εδώ στην καρδιά χτυπάτε, σ’ αυτήν την ελληνική καρδιά».

Φίλιππος Παπαθανάσης

Γεννήθηκε το 1921 στα Καλύβια. Κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου αγωνίσθηκε εναντίον των κατοχικών δυνάμεων. Υπεύθυνος του τμήματος Παιδείας, Υγείας και Μορφώσεως του νομού Αγίων Σαράντα, αλληλογραφεί μόνο στα Ελληνικά.Οργανώνει τη νεολαία. Διοργανώνει συμπόσια με καθαρά εθνικό ελληνικό περιεχόμενο.Συλλαμβάνεται στις 17 Φεβρουαρίου 1946. Καταδικάζεται σε θάνατο και στη συνέχεια σε ισόβια δεσμά χωρίς αναστολή. Φυλακίζεται στις φυλακές του Μπουρέλι, σε πλήρη απομόνωση. Υποκύπτει από τις σκληρές κακουχίες τον Ιούλιο του 1952. Τα τελευταία λόγια σε συγκρατούμενό του ήταν « Αν βγεις ποτέ ζωντανός από δω μέσα να πας να πεις της μάνας μου, πως ο Φίλιππος στάθηκε άνδρας και δεν ντρόπιασε το Έθνος του»

Γρ. Λαμποβητιάδης

Γεννήθηκε το 1898 στη Δρούβιανη. Σπούδασε στην Οδοντιατρική Σχολή Αθηνών. Εγκαθίσταται στο Αργυρόκαστρο και αναδεικνύεται σε ηγετική μορφή του Βορειοηπειρωτικού Ελληνισμού. Συμμετέχει ενεργά στο ΜΑΒΗ και μετά τη θυσία του Βασιλείου Σαχίνη, αναλαμβάνει την Προεδρία της οργάνωσης. Συλλαμβάνεται στις 28 Δεκεμβρίου 1945. Υποβάλλεται σε φρικτά βασανιστήρια. Δε λυγίζει και δεν καταδίδει τους συνεργάτες του. Καταδικάζεται σε θάνατο. Λίγο πριν το εκτελεστικό απόσπασμα παίρνει στην αγκαλιά του το μικρό γιο του Γιώργο, μετέπειτα Πρόεδρο της «ΟΜΟΝΟΙΑΣ», και του αφήνει την υποθήκη: «Όταν μεγαλώσεις, να πάρεις το αίμα μου πίσω».

ΣΩΤΉΡΗΣ ΣΚΕΎΗΣ : 
1919 - 1946.

1η Ιουλίου 1946. Τότε αποκεφαλίζονταν η αφρόκρεμα των μορφωμένων Ελλήνων πού κατά δεκάδες καταδικάζονταν στο στρατοδικείο Αργυροκάστρου. Το κομμουνιστικό καθεστώς εγκαθιδρύθηκε με έγκλημα.
Το όνειρο του αείμνηστου Βασίλη Σκεύη ήταν να σπουδάζει το μοναχογιό του Σωτήρη καί νά τόν καμαρώσει Δάσκαλο στά Βουρκοχώρια. Έφυγε όμως πρόωρα από τη ζωή καί τό αμανέτι του τό εκπλήρωσε η μάνα τού Σωτήρη, Αλεξάνδρα. Ξεκίνησε το Σωτήρη γιά τή Βοστίνα. Μαζί με δεκάδες Βορειοηπειρωτόπουλα πεζοπορούσαν φορτωμένα με τα ψωμοσάκουλα, γιά να μάθουν τήν μητρική τους γλώσσα, κάπου εκεί στη Βοστίνα καί Βελλά.Στην περίοδο τού πολέμου ο Σωτήρης κατατάσσεται στο παρτιζάνικο για να απελευθερώσει τήν πατρίδα από τούς Ιταλό - Γερμανούς καταχτητές.Ο Σωτήρης βγαίνει στο βουνό .
Τόν βρίσκεις τότε επικεφαλής στά Βουρκοχώρια να εκτελεί με πάθος καθοδηγητικά καθήκοντα καί νά ενδιαφέρεται για την εθνική αποκατάσταση τού Ελληνισμού μας.Αυτό πέφτει στο μάτι τών Αλβανών σοβινιστών. Προσχεδιάζεται από την SIGURIMI η εξόντωσή του.Τόν Φλεβάρη του 1946, όντας εκτελούσε σοβαρά καθήκοντα της νεοσύστατης " Λαϊκής " εξουσίας, συλλαμβάνεται μαζί με τον δάσκαλο Τέλη Χαρμπάτση καί τόν Νάσιο Πάντο. Η κατηγορία τους ήταν : " κατάσκοποι τής Ελλάδας" Ο κατηγορούμενος Σωτήρης Σκεύης, τού Βασίλη καί τής Αλεξάνδρας, ετών 27, κυρήσσεται ένοχος σαν εχθρός του λαού, μέτοχος εχθρικού γκρούπ πού αποβλέπει τήν ανατροπή του λαϊκού συστήματος.Το στρατοδικείο Αργυροκάστρου τόν καταδικάζει σε θάνατο. Εκτελείται μαζί με τούς Χαρμπάτση, Γκίνη, Νάσιο Πάντο, Ευαγγελίδη στις 4 Σεπτεμβρίου 1946.Μπροστά στο εκτελεστικό απόσπασμα φωνάζουν δυνατά, ότι εκτελούνται γιατί είναι Έλληνες μορφωμένοι. "Ο Ελληνισμός όμως ποτέ δεν πεθαίνει " Γιά να είναι δικαιολογημένη η εξόντωσή τους, χρωματίστηκε το κατηγορητήριο με ανύπαρκτη κατασκοπευτική δράση.
Σκεπάστηκε γιά πολλά χρόνια η σκηνοθετημένη κατηγορία, βαραίνοντας τήν ψυχή τών ελληνομαρτύρων αγωνιστών εκεί στον ουρανό. Η καταδίωξη συνεχίστηκε γιά απογόνους καί άλλους τίμιους πατριώτες. Σήμερα όμως μνημονεύεται η μνήμη των. Χάθηκε ο αείμνηστος Σωτήρης Σκεύης στο άνθος τής ηλικίας του. Τό έργο του όμως δεν χάθηκε. Στέκει Φάρος πού φωτίζει τον Βορειοηπειρωτικό Ελληνισμό καί όλους τούς Έλληνες.

( Απόσπασμα από το βιβλίο " Οι Σκευάτες καί ο Εθνομάρτυρας ΣΩΤΉΡΗΣ ΣΚΕΎΗΣ " γραμμένο από τόν Χρήστο Μπουντρη, τό 2018, στούς Άγιους Σαράντα)

Αριστοτέλης Χαρμπάτσης

Ο Αριστοτέλης γεννήθηκε στη Δίβρη το 1913 σε πάμφτωχη οικογένεια. Ο πατέρας του Χρήστος επί χρόνια περιφερόταν πα­ράνομος στο κλαρί, επειδή διώκονταν από την αστυνομία. Το 1918 σκοτώνεται από την Ιταλούς καραμπινιέρους μετά από προδοσία. Ύστερα του κάψανε το σπίτι. Έτσι η οικογέ­νεια ορφάνεψε, η σύζυγός του έμεινε χήρα με τρία τέκνα και με κατοικία μια τρώγλη.Τελείωσε το δημοτικό στη γενέτειρά του και με τη φροντίδα των τότε αρχών του χωριού στάλθηκε στο Ιεροδιδασκαλείο της Βελλάς.Ήταν μελετηρός τύπος και διακρινόταν ανάμεσα στους συμμαθητές του. Στο απολυ­τήριο αναφέρεται «Άξιος απολύσεως» με γενικό βαθμό άριστα και διαγωγή «κοσμιωτάτη».Επέστρεψε στο χωριό σε μια δύσκολη περίοδο για τα σχολεία μας όπως ήταν εκείνη του 1933-1934, όπου η κυβέρ­νηση του Ζώγκου προσπάθησε να τα εξαλβανίσει.Πήρε ενεργό μέρος στο απεργιακό κίνημα. Μετά την αναγνώριση από το Δικαστή­ριο της Χάγης του δικαιώμα­τος της εκπαίδευσης στη μη­τρική γλώσσα τα σχολεία ξα­νάνοιξαν το 1935-1936.Τότε και ο Αριστοτέλης διορίστη­κε δάσκαλος, υπηρετώντας πι­στά στα χωριά

προ­σφέροντας ταυτόχρονα ελπί­δα στα Βορειοηπειροτόπουλα που τόσο πολύ αγαπούσε.Στο εθνικοαπελευθερωτικό κίνημα πρωτοστάτησε για την υπεράσπιση του χωριού.Μετά την απελευθέρωση διορίστηκε δάσκαλος στην Τσούκα. Τα πατριωτικά του αι­σθήματα εκδηλώνονται πα­ντού. Η «σιγκουρίμι» τον είχε υπό παρακολούθηση. «Χαρά­λαμπε, είπε στο φίλο του, κιν­δυνεύουμε να συλληφθούμε, γι' αυτό φυλάξου και εσύ. Εμέ­να με συμβούλεψαν να δραπε­τεύσω. Δεν το κάνω, όμως, για­τί ο αγώνας μας είναι εδώ. Τι θα μας κάνουν. Θάνατος δεν υπάρχει. Η φυλακή για τους άνδρες είναι».Συλλαμβάνεται, τελικά, στο σχολείο της Τσούκας και οδηγείται στον Καλιά του Αργυροκά­στρου μαζί με τους πατριώτες Σωτήρη Σκεύη και Νάσιο Πά­ντο. Εκεί βασανίζεται βάρβα­ρα μαζί με άλλους μειονοτι­κούς πατριώτες για να παρα­δεχτούν τις ανύπαρκτες κατη­γορίες. Από το στρατοδικείο Αργυροκάστρου καταδικάζο­νται σε θάνατο με την κατηγο­ρία «πράκτορες της Ελλάδας» Παρ' ότι ο αδερφός του συ­γκέντρωσε στα χωριά χιλιάδες υπογραφές με σκοπό να του αποδοθεί χάρη, τίποτε δεν άλ­λαξε την απόφαση.Δικάστηκε σε κάθειρ­ξη τριών ετών και καταναγκα­στική εργασία. Στο δικαστήριο ο στρατιωτικός εισαγγελέας Γ. Κώτσιας του είπε: «Χαρμπάτση, παράτα τα και γύρνα». Αυτός απάντησε: «Έλληνας γεννήθηκα και Έλ­ληνας θα πεθάνω. Θα κόψεις πέντε, δέκα δέντρα, πολλά κλωνάρια θα απομείνουν» Όταν τον πήγαν για εκτέ­λεση ο Τέλης είπε στους άλ­λους φυλακισμένους:«Άντε ρε παιδιά, μη χολιάζεται, γά­μος χωρίς κριάρι δεν γίνεται. Η πατρίδα θέλει θυσίες». Δεν δέχτηκε να δέσει τα μάτια, λέγοντας : «Οι άνδρες δεν σκοτώνονται με τα μάτια δεμένα» Σωριάστηκε στο λάκκο με­τά τη χαριστική βολή του επι­κεφαλής του εκτελεστικού αποσπάσματος.

Αυτή ήταν η ζωή και η δρά­ση του Αριστοτέλη Χαρμπάτση και έτσι παλικαρίσια έπεσε από το βόλι των δημίων της κομουνι­στικής δικτατορίας.Η τελευταία παραγγελία, που ο αδικοχαμένος Τέλης άφησε γραμμένη στο κελί του στον Καλιά, είναι: «Παιδιά της Μειονότητας, προχωρήστε! Μην οπισθοχωρείτε!»

π. Χρήστος Παππάς

Ο μακαριστός π. Χρήστος Παππάς καταγόταν από το Σωπίκι των Αγίων Σαράντα.Συνελήφθη από την αιμοσταγή αστυνομία του Εμβέρ Χότζα το 1946 και καταδικάστηκε σε 30 χρόνια κάθειρξη ως υπονομευτής τάχα της Λαϊκής Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας της Αλβανίας,ενώ κατασχέθηκε η κινητή και η ακίνητη περιουσία του! Φυλακίστηκε και βασανίστηκε απάνθρωπα, χωρίς όμως να λυγίσει ούτε μια στιγμή! Βαθύτατα καταπονημένος από τις μακροχρόνιες κακουχίες, ο π. Χρήστος άφησε την τελευταία του πνοή στα κάτεργα, ενώ η ψυχή του φτερούγισε ελεύθερη και αγιασμένη προς την αγκαλιά του Κυρίου.Μαζι του και ο Νάσιο Πάντος γαμπρός του.Υπήρξε ένας από τους σύγχρονους μάρτυρες της Ορθοδοξίας και του Ελληνισμού.Το μαρτύριό τους όμως συνεχίστηκε και μετά θάνατον, αφού τα οστά τους δεν βρέθηκαν ποτέ.

Καπετάν Σούλιος

Ένας από τους σπουδαιότερους και ηρωικότερους αγωνιστές του Βορειοηπειρωτικού Αγώνα, που απέβλεπε στην απελευθέρωση της Βορείου Ηπείρου και την ενσωμάτωσή της στην Μητέρα Ελλάδα,ήταν ο Καπετάν Σούλιος, κατά κόσμον Γεώργιος Βασιλείου. Γέννα και θρέμμα της Βορείου Ηπείρου (γεννήθηκε στο Τσιφλίκι Κορυτσάς) ο Καπετάν Σούλιος, ίδρυσε, τότε, δικό του αρματωλίκι και ανταρτικό σώμα στην περιοχή Βιγλίστης - Κορυτσάς - Μοσχοπόλεως και αγωνίστηκε για την απελευθέρωση της πατρώας γης, αναδειχθείς σε ήρωα του Βορειοηπειρωτικού Αγώνος αλλά και του Μακεδονικού. Μάλιστα φέρεται ότι πλησίον του Σκλήθρου Φλωρίνης, εξόντωσε σε συμπλοκή ολόκληρη βουλγαρική συμμορία.Μετείχε σε όλες τις εξεγέρσεις του Βορειοηπειρωτικού λαού, ιδίως δε σε εκείνη του 1914, οπότε η Βόρειος Ήπειρος ανεκηρύχθη Αυτόνομη. Το 1912, ο Κορυτσαίος καπετάνιος, βοήθησε για την απελευθέρωση της Κορυτσάς από τον Ελληνικό Στρατό.Οι αγώνες του, όμως, και οι θυσίες των παλικαριών του, απέβησαν, δυστυχώς, άκαρπες και το όνειρό του να δει την Πατρίδα του ελεύθερη, κάτω από τα φτερά της Ελλάδος, έμεινε ανεκπλήρωτο, αφού η μαρτυρική και σήμερα Βόρειος Ήπειρος, εξακολουθεί να βρίσκεται υπό την εξουσία άλλου κράτους. Έτσι αναγκάστηκε, απογοητευμένος, να αποσυρθεί και να εγκατασταθεί στον Παπαγιάννη Φλωρίνης, όπου και πέθανε το 1927.

Αιωνία τους η μνήμη..

ΑΘΆΝΑΤΟΙ !!!

https://www.sfeva.gr/C6A46ED2.el.aspx

Ένα δραματικό έγγραφο για τον φοβερό λιμό στη γερμανική κατοχή

Λόγω της γενικευμένης στέρησης τροφής και της πείνας, εξαιτίας της γερμανικής κατοχής, το 1942 πέθαναν πολλοί Θεσσαλονικείς, ιδίως φτωχοί, γέροντες και παιδιά, ενώ τα πεζοδρόμια της πόλης παρουσίαζαν αλγεινό θέαμα με σκελετωμένα κουφάρια και πρησμένα παιδιά από την αβιταμίνωση.Ένα δραματικό έγγραφο της 9.11.1942  του Γενικού Διοικητή Μακεδονίας Βασ. Σιμωνίδη προς τον Δήμο Θεσσαλονίκης προβάλλει ωμά τις δραματικές επιπτώσεις της κατοχής: «…Παρακαλούμεν όπως ως αρμόδιοι φροντίζετε δια την περισυλλογήν των πιπτόντων εκ πείνης και θνησκόντων εις τας οδούς!».Σύμφωνα με στοιχεία του ληξιαρχείου Θεσσαλονίκης, μόνο το 1942 πέθαναν από την πείνα και την εξάντληση 2.292 άτομα, ενώ  την ίδια  χρονιά άλλοι 461 νοσηλευόμενοι στο Σανατόριο Ασβεστοχωρίου έχασαν τη ζωή τους από φυματίωση.Η πρωτοφανής πείνα του αστικού πληθυσμού την περίοδο της γερμανικής κατοχής, κυρίως τον χειμώνα του 1941-22, οφειλόταν σε πολλά αίτια. Το πρώτο και κυριότερο αίτιο ήταν η δήμευση και επίταξη δημόσιων και ιδιωτικών αποθεμάτων τροφίμων που προορίζονταν για τη διατροφή του γερμανικού στρατού και των ντόπιων συνεργατών του. Συμπληρωματικό εμπόδιο στη γερμανική αυθαιρεσία και αναλγησία ήταν η αδυναμία μεταφοράς προϊόντων λόγω της εκτεταμένης καταστροφής του οδικού δικτύου και των μέσων μεταφοράς (σιδηρόδρομοι, πλοία, φορτηγά αυτοκίνητα). Αλλά μεγάλο μερίδιο στην ανθρωπιστική καταστροφή είχε και η αγγλική κυβέρνηση που επέβαλε ναυτικό αποκλεισμό  προκειμένου να μην φτάσουν τρόφιμα στους Γερμανούς!. Έτσι με αυτήν την σκληρή  τακτική του στρατιωτικού αντιπάλου των Ναζί εμποδίστηκε ο ανεφοδιασμός  της χώρας με  βασικά είδη διατροφής. Βέβαια όλα αυτά επιδεινώθηκαν από τον ιδιαίτερα ψυχρό χειμώνα, που ενέσκηψε απειλητικός για τη ζωή των ανθρώπων καθώς στις πόλεις έλειπε η καύσιμη ύλη για τη θέρμανση των σπιτιών τους.

Η μόνη βοήθεια να περιοριστούν οι θάνατοι από την πείνα, κυρίως στα παιδιά, ήταν τα συσσίτια που οργάνωναν σε μικρή κλίμακα ο Διεθνής Ερυθρός Σταυρός, Δήμοι και κρατικές υπηρεσίες, η Εκκλησία και φιλανθρωπικές οργανώσεις.Ο φοβερός λιμός έπληξε  κυρίως τα μεγάλα αστικά κέντρα, τη Θεσσαλονίκη, την Αθήνα και τον Πειραιά, και μερικά νησιά του Αιγαίου και του Ιουνίου, ενώ η ύπαιθρος βρέθηκε σε καλύτερη μοίρα καθώς με την οικογενειακή μικροκαλλιέργια και την κτηνοτροφία δεν αντιμετώπισε πρόβλημα λιμού. Τα περισσότερα θύματα καταγράφηκαν στην Αθήνα όπου μόνο το πρώτο εξάμηνο του 1942 πέθαναν από την πείνα 20.300 άνθρωποι. Ο αριθμός αυτός δεν αποτυπώνει την πραγματικότητα, γιατί πολλοί συγγενείς μπροστά στο φάσμα της πείνας δεν δήλωναν στις αρχές τον θάνατο μελών της οικογένειάς τους, προκειμένου τα κουπόνια διατροφής των νεκρών να χρησιμοποιηθούν για την επιβίωση των ζώντων!

ΧΡΗΣΤΟΣ ΖΑΦΕΙΡΗΣ

http://www.thessmemory.gr/